รู้หรือไม่? เคยมีคนเสียชีวิตจากการกระโดดระเบียงไม้ “วัดน้ำใส” ความสูง 12 เมตร ด้วยเหตุผล…

วัดคิโยะมิซุ (清水寺) หรือ วัดน้ำใส เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองเกียวโตที่มีชื่อเสียงมากทั้งในหมู่นักท่องเที่ยวญี่ปุ่นและชาวต่างชาติ โดยเฉพาะในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง วัดคิโยะมิซุจะเป็นที่สถานที่ชมดอกซากุระและชมใบไม้เปลี่ยนสีที่งดงามที่สุดอีกแห่งหนึ่งเลยก็ว่าได้

แต่นอกจากนักท่องเที่ยวจะเดินทางมาเพื่อชื่นชมความงามของทิวทัศน์แล้ว จุดเด่นอีกอย่างที่นักท่องเที่ยวต้องเดินทางมาชมด้วยตาของตัวเองก็คือ “ระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุ” ซึ่งเป็นอุโบสถใหญ่ของวัด อาคารไม้ขนาดใหญ่ความสูง 12 เมตร หรือเทียบเท่าตึก 4 ชั้น ที่สร้างขึ้นโดยไม่มีการใช้ตะปูใด ๆ ทั้งสิ้น ซึ่งในอดีตเคยเป็นเวทีแสดงศิลปะความบันเทิงต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคเฮอัน เช่น การแสดงดนตรีกะงะคุ (雅楽), แสดงละครโน (能), แสดงละครเคียวเก็น (狂言), แสดงละครคะบูกิ (歌舞伎) และการแข่งขันซูโม่ เป็นต้น

ในภาษาญี่ปุ่นมีสุภาษิตหนึ่งที่เกี่ยวกล่าวถึงระเบียงไม้ของวัดคิโยะมิซุด้วย ว่า “Kiyomizu no Butai kara Tobioriru” (清水の舞台から飛び降りる) ซึ่งมีความหมายว่า “การตัดสินใจในเรื่องสำคัญอย่างเด็ดขาด” แต่ถ้าหากแปลสุภาษิตนี้แบบตรงตัว จะมีความหมายว่า “กระโดดลงมาจากระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุ” ฟังดูน่ากลัวใช่ไหมคะ? แต่เพื่อน ๆ เชื่อไหมว่า เคยมีคนเสียชีวิตจากการกระโดดระเบียงไม้ของวัดคิโยะมิซุที่มีความสูงราว 12 เมตรนี้มาแล้ว

จำนวนผู้ที่กระโดดจากระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุ และเหตุผล

จากการบันทึกของวัดคิโยะมิซุในหนังสือ “Kiyomizudera Joujuin Nikki” (清水寺成就院日記) ที่ค้นพบในปี 1990 เขียนไว้ว่า ตั้งแต่ช่วงกลางของยุคเอโดะในปี 1694 ถึงช่วงปลายยุคเอโดะในปี 1864 เคยมีคนกระโดดลงมาจากระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุแล้วจำนวน 234 คน โดยในหนังสือเล่มนี้ยังได้จดบันทึกรายละเอียดอื่น ๆ เอาไว้อีก เช่น เพศและอายุของผู้ที่กระโดดลงมาเสียชีวิต รวมทั้งเหตุจูงใจที่ทำให้พวกเขากระโดด

อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้ที่กระโดดจากระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุทั้ง 234 คน มีเพียง 34 คนเท่านั้นที่เสียชีวิต โดยค่าเฉลี่ยของผู้รอดชีวิตจากการกระโดดระเบียงไม้ที่สูงเทียบเท่าตึก 4 ชั้นนี้มีมากถึง 85% เป็นเพศชาย 70% และเพศหญิง 30% อยู่ในช่วงอายุตั้งแต่ 12 ปีจนถึง 80 ปี ผู้ที่กระโดดระเบียงไม้ในช่วงอายุ 10 – 20 ปีมีจำนวนมากถึง 73% โดยคนในกลุ่มนี้มีจำนวนผู้รอดชีวิตมากถึง 90% ในขณะที่คนที่กระโดดจากระเบียงไม้ที่มีอายุมากกว่า 60 ปีล้วนแต่เสียชีวิตทั้งสิ้น

สำหรับเหตุผลที่ทำให้คนเหล่านั้นคิดกระโดดจากระเบียงไม้ ส่วนใหญ่เพราะมีความเชื่อว่าคำอธิษฐานขอพรจะเป็นจริงสมดังปรารถนา เช่น “กระโดดเพื่อต้องการให้หายป่วยจากโรคร้าย”, “กระโดดเพื่อให้ฝันกลายเป็นจริง” ซึ่งไม่มีใครกระโดดโดยมีจุดประสงค์เพื่อฆ่าตัวตายแต่อย่างใด

ทั้งนี้ เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้มีคนคิดจะกระโดดจากระเบียงอีก ทางเมืองเกียวโตจึงประกาศกฎหมาย “ห้ามกระโดดระเบียงไม้วัดคิโยะมิซุ” อย่างเป็นทางการเมื่อปี 1872 อีกทั้ง ยังมีการปลูกต้นไม้จำนวนมากใต้ระเบียงไม้ เพื่อเปรียบเสมือนเป็นเบาะรอง ช่วงลดโอกาสการเสียชีวิตของคนที่คิดจะกระโดดลงมาด้วย

สรุปเนื้อหาจาก : nihon-bunka