บ้านเก่านอกเมือง ชีวิตลงตัวที่ยังมีทางเลือกในสังคมญี่ปุ่น

ความฝันในการเป็นเจ้าของบ้านสักหลังเคยเกิดขึ้นกับประชากรญี่ปุ่นมาแล้วในจำนวนที่เกินครึ่ง หลังจากสงครามโลกสงบลง แต่นับจากทศวรรษ 1990 เป็นต้นมาจนถึงวันนี้ความฝันนั้นกลับกลายเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง โดยเฉพาะกับคนรุ่นใหม่และชาวตะวันตกที่เข้าไปใช้ชีวิตที่นั่น

หลายปีมานี้มีบ้านนอกเมืองที่ถูกปล่อยทิ้งร้างจำนวนมาก และมีค่าน้อยลงทุกปี ทั้งเสี่ยงต่อภัยธรรมชาติที่มาเยือนบ่อยๆ ทั้งไม่มีประกันภัยที่ได้มาตรฐานด้วย สุดท้ายบรรดาเจ้าของที่มีกรรมสิทธิ์นำไปจำนองก็ต้องชำระเงินกู้ แม้บ้านจะถูกแบงค์ยึดไปแล้วก็ตาม

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนที่เห็นโอกาสในการเป็นเจ้าของบ้านพร้อมที่ดินนอกเมืองที่มีความสงบเงียบอยู่กับธรรมชาติ และมีอาณาบริเวณที่กว้างขวาง ตัวอย่างเช่น ชาวอเมริกันคู่หนึ่ง คิมเบอรลีย์กับพอล ฟริเดล สามีภรรยาคู่นี้ใช้เวลามองหาอยู่สองสามปีจนพบบ้านที่พวกเขาถูกใจห่างไกลคนสักหน่อย แต่ก็สุขสงบดีในยามที่ต้องหลบลี้ความแออัดช่วงโควิดระบาด

อีกรายก็คือ โตเกียว ลามะ หนุ่มวีล็อกเกอร์ซึ่งต้องการบ้านในย่านชนบทที่มีสนามหญ้าไว้ให้ลูกๆ วิ่งเล่น ทำแปลงผัก แล้วก็มีมุมสังสรรค์ปิ้งย่างได้ด้วย ซึ่งเขาตกลงใจซื้อบ้านที่มีฟาร์มและถูกทิ้งร้างในอิบารากิในราคาที่ถือว่าเหมาะสม หนุ่มคนนี้แชร์ประสบการณ์การซื้อบ้านเก่าให้ฟังอย่างละเอียด โดยเริ่มจากใช้บริการ Akiya Bank ธนาคารที่จัดการเรื่องบ้านที่ถูกปล่อยทิ้งร้างโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นโครงการรัฐที่จัดหาบ้านให้คนที่สนใจเช่า แต่ไม่พบบ้านถูกใจ จึงฝากเพื่อนสอบถามให้จนกระทั่งได้จากเจ้าหน้าที่งานภาษีท้องถิ่น

ความท้าทายของลามะก็คือ บ้านราคาถูกจริง เกือบ 55,000 เหรียญสหรัฐ แต่ก็ต้องจัดการกับความทรุดโทรมและสภาพที่ถูกทิ้งร้างของมันด้วย ทั้งยังมีเรื่องภาษีที่เข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งรัฐเป็นผู้ประเมินและเรียกเก็บครั้งเดียวแต่ก็แพงน่าดู บวกกับภาษีอสังหาริมทรัพย์รายปีเข้าไปอีก

แต่ด้วยความมุ่งมั่น การวิเคราะห์ข้อมูลแบบลงลึก และการบริหารจัดการแบบ DIY ของเขา ทำให้ลามะมีเรื่องการวางแผนซื้อบ้านเก่ามานำเสนออย่างน่าสนใจ ทั้งการว่าจ้างที่ไม่จำเป็นต้องผูกกับบริษัทเดียว และการจัดการด้วยตนเอง เช่น แยกประเภทขยะและขนขยะออกไปทิ้งด้วยรถเช่า ซึ่งใช้เงินน้อยกว่าการจ้างบริษัทเข้ามาทำให้อย่างไม่น่าเชื่อ รวมทั้งการซื้ออุปกรณ์เพื่อใช้ตัดหญ้า ตัดต้นไม้ เช่น ขวาน เลื่อย และเครื่องย่อยไม้ให้เป็นชิ้นเล็กๆ ที่สามารถทำได้ด้วยตนเอง

สุดท้าย เรื่องประเภทของวีซ่าก็สำคัญมากสำหรับเงื่อนไขการซื้อบ้านของชาวต่างชาติ ซึ่งสำหรับลลามะ เขามีสิทธิทำได้ และตอนนี้ครอบครัวของเขาก็กำลังจะได้ใช้ชีวิตในแบบที่เลือกได้บนแผ่นดินหมู่เกาะนามว่าญี่ปุ่นแห่งนี้

สรุปเนื้อหาจาก grapee
ผู้เขียน มิโดริ