แมวชุมชนกับความรักที่ไม่หวังผลตอบแทนของคนรักแมวในโตเกียว

ในญี่ปุ่นแทบไม่มีหมาจรจัดแต่กลับมีแมวจรจัดเป็นจำนวนมาก แมวจรจัดนั้นเกิดจากการที่ผู้เลี้ยงแมวย้ายบ้านไปโดยทิ้งแมวไว้ตามยถากรรมหรือผู้เลี้ยงเสียชีวิต เมื่อออกสู่ชุมชนแมวเหล่านี้ต่างสืบพันธุ์และมีลูกหลานจนกลายเป็นปัญหาแมวจรจัดในที่สุด คนโตเกียวไม่เรียกแมวที่ไม่มีเจ้าของว่าแมวจรจัด แต่เรียกกว่าแมวชุมชนเพราะจะมีคนในชุมชนมาให้อาหาร มารู้ถึงเรื่องราวความรักของคนรักแมวในโตเกียวกันนะคะ

ปัญหาแมวชุมชน

ปัญหาแมวชุมชนคือ หากแมวตัวใดที่หนีการทำหมันไปได้ก็จะเพิ่มลูกหลานซึ่งบางครั้งก่อปัญหาให้กับคนในชุมชนคือการขับถ่ายตามพื้นที่ของบ้านเรือนและส่งกลิ่นเหม็น

ความรักอย่างไม่หวังผลตอบแทนของคนรักแมวต่อแมวชุมชน

ลูกชายผู้เขียนชอบแมวและใช้เวลาว่างเดินตามหาแมวเพื่อถ่ายรูป ในการเดินถ่ายรูปแมวทำให้เราได้รับรู้เรื่องราวความประทับใจมากมายดังตัวอย่างต่อไปนี้

–คุณป้าที่มาให้อาหารแมวที่สวนสาธารณะต้องมาเป็นประจำทุกวันไม่ว่าฝนตก หิมะตก หนาวและร้อนเพียงใด เมื่อวางอาหารโปรดให้แมวแล้วคุณป้าจะนั่งคอยจนแมวกินอาหารเสร็จ จากนั้นจึงเก็บเอาจานหรือเศษอาหารที่แมวกินเหลือกลับไปทิ้งที่บ้านเพื่อไม่ให้เป็นภาระของคนดูแลสวนสาธารณะ คุณป้าเล่าว่ามีคนให้อาหารแมวอีก 2-3 คนที่เวียนมาให้อาหารแมว แต่ต้องตกลงเวลาไม่ให้ตรงกันเพื่อให้แมวได้อิ่มท้องทั้งวัน

–ใกล้ ๆ กับแมนชั่นของผู้เขียนมีบ้านหลังหนึ่งที่มีคุณป้าใจดีจัดหาที่นอนไว้ให้แมวชุมชนได้นอนอุ่นในช่วงหน้าหนาวและมีอาหารที่มีประโยชน์เพื่อให้แมวมีสุขภาพที่แข็งแรง ทุกวันคุณป้าจะเดินเก็บมูลแมวที่ถ่ายทิ้งไว้ใกล้แมนชั่นของผู้เขียนเพื่อไม่ให้กลิ่นมูลแมวรบกวนคนที่อาศัยในแมนชั่น อีกทั้งยังมีกลุ่มเพื่อนรักแมวที่นัดกันไปจับแมวตามสวนสาธารณะในตอนกลางคืนไปทำหมันเพื่อคุมกำเนิดแมว คุณป้าบอกให้ผู้เขียนสังเกตว่าแมวที่ทำหมันแล้วจะมีการตัดเป็นรอยบากที่ใบหู

–คุณยายผู้เดินให้อาหารแมวทุกวัน ภาพที่ผู้เขียนเห็นบ่อยครั้งเมื่อเดินเป็นเพื่อนลูกชายไปถ่ายรูปคือ คุณยายวัยกว่า 80 ปี เดินนำถุงใส่ถาดอาหารไปวางให้แมวตามที่ต่าง ๆ และยืนรอจนกว่าแมวจะอิ่มแล้วจึงเก็บถาดและอาหารที่เหลือกลับไปล้างทำความสะอาดที่บ้าน โดยไม่ปล่อยทิ้งไว้ให้อาหารเกลื่อนสกปรก คุณยายบอกผู้เขียนว่าแมวจรจัดหากป่วยก็ไม่ค่อยมีคนกล้าจับนำไปรักษาและพวกมันมักจะหลบเพื่อไม่ให้คนเห็น ดังนั้นอาหารที่คุณยายให้แมวกินจึงเป็นอาหารคุณภาพดีเพื่อให้พวกมันแข็งแรงไม่เจ็บป่วยง่าย

นอกจากตัวอย่างดังกล่าวข้างต้นผู้เขียนพบว่ามีคนใจดีนำอาหารไปเลี้ยงแมวไว้ตามที่ต่าง ๆ ทุกคนบอกว่าในหนึ่งวันจะเดินให้อาหารแมว 1 ครั้ง เพราะจะมีคนเวียนมาให้อาหารแมวอยู่เสมอ ซึ่งทำให้แมวชุมชนในโตเกียวอ้วนท้วนน่าอุ้ม


ในญี่ปุ่นมีสี่ฤดูกาลทั้งหนาวจัดและร้อนจัด แมวจรจัดหรือแมวชุมชนจัดเป็นแมวที่น่าสงสารหากไม่มีคนใจดีช่วยดูแลพวกมันบ้าง สิ่งที่ผู้เขียนได้ฟังจากคำบอกเล่าของคนนำอาหารแมวไปให้แมวคือ แม้แมวจะไม่ยอมให้จับต้องตัวแต่อาหารที่มีคุณค่าจะทำให้พวกมันมีสุขภาพแข็งแรงต่อสู้กับความหนาวได้ อีกทั้งการทำหมันและหาบ้านใหม่ให้ลูกแมวจรจัดก็เป็นอีกภาระหนึ่งที่พวกเขาช่วยกันทำเพื่อลดปัญหาการเพิ่มประชากรแมวจรจัดหรือแมวชุมชน

ขอบคุณรูปภาพและรูปวาดจากลูกชายคนโตของผู้เขียน