ทำไมคุณย่าคุณยายญี่ปุ่นถึงมีชื่อเขียนด้วยคาตากานะกันเยอะ?

ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุโดยสมบูรณ์ สัดส่วนของผู้สูงอายุต่อประชากรทั้งหมดของประเทศที่อยู่ราวกว่า 30% ยิ่งในยุคปัจจุบันที่เทคโนโลยีทางการแพทย์พัฒนาไปไกล ยิ่งทำให้คนญี่ปุ่นมีอายุยืนยาวยิ่งขึ้น จนมีคำกล่าวว่า นี่คือยุคที่คนญี่ปุ่นจะมีอายุขัยยืนยาว 100 ปีเลยทีเดียว

จากการที่ประชากรผู้สูงอายุในญี่ปุ่นที่มีมาก โดยเฉพาะผู้หญิง เพื่อน ๆ เคยสังเกตกันไหมคะ ว่าคุณย่าคุณยายชาวญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยมีชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ ไม่ใช้ชื่อตัวอักษรคันจิตามสไตล์คนญี่ปุ่นที่เราคุ้นเคย คราวนี้เราจะตามไปดูที่มาว่าทำไมผู้หญิงญี่ปุ่นสมัยก่อนถึงมีชื่อเขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ ซึ่งสามารถทำให้เรารับรู้ถึงสภาพสังคมยุคโบราณของญี่ปุ่นได้ด้วยค่ะ

เหตุผลที่คุณย่าคุณยายญี่ปุ่นมีชื่อเขียนด้วยตัวคาตากานะ

หากลองสืบค้นดูจะพบว่า ผู้หญิงญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยที่เกิดก่อนหรือช่วงต้นยุคโชวะ หรือราวปี 1926 จะมีชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ ที่ในปัจจุบันคนญี่ปุ่นมักไม่นิยมเอานำใช้ตั้งเป็นชื่อลูกกันเสียเท่าไร สำหรับคนที่เรียนภาษาญี่ปุ่นคงรู้กันเป็นอย่างดีว่า ตัวอักษรคาตากานะ คือ ตัวอักษรที่ใช้เขียนเพื่อแสดงการออกเสียงของคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศ แต่ในอดีตช่วงราวยุคเมจิถึงช่วงต้นยุคโชวะ ตัวอักษรคาตากานะถือเป็นตัวอักษรหลักที่ถูกใช้ และถูกสอนกันอย่างแพร่หลายรองลงมาจากตัวอักษรคันจิ และมีการใช้อย่างเป็นทางการมากกว่าตัวอักษรฮิรางานะเสียอีก ยิ่งตามหมู่บ้านชนบท หมู่บ้านที่ยังเป็นสังคมเกษตร คนส่วนใหญ่จะได้รับการศึกษาแค่ในระดับที่จำเป็นต่อการดำเนินชีวิตเท่านั้น เช่น อ่านเขียนชื่อตัวเอง หรือตัวเลข เป็นต้น ทำให้ชาวบ้านเหล่านั้นไม่สามารถอ่านเขียนตัวอักษรทางการอย่างตัวคันจิได้

บวกกับสังคมในยุคดังกล่าว ยังเป็นสังคมที่ให้ความสำคัญว่าเพศชายเป็นใหญ่ เป็นคนที่ออกไปหาเลี้ยงครอบครัว และสืบทอดวงศ์ตระกูล ทำให้การตั้งชื่อลูกชายเป็นเรื่องที่คนในยุคนั้นค่อนข้างใส่ใจ เลือกเฟ้นตัวอักษรคันจิมาตั้งเป็นชื่อให้ ซึ่งต่างกับการตั้งชื่อให้กับลูกสาว ที่คนในยุคนั้นกลัวที่จะตั้งชื่อลูกสาวด้วยตัวอักษรคันจิ จึงเลือกที่จะตั้งชื่อด้วยตัวอักษรคาตากานะที่ไม่ว่าใครก็สามารถอ่านออกเขียนได้ นอกจากนี้การตั้งชื่อให้ลูกสาวของคนญี่ปุ่นในยุคดังกล่าว จะเป็นการตั้งชื่อด้วยชื่อของอะไรที่ง่าย ๆ เช่น ข้าวของเครื่องใช้ประจำวัน ลำดับก่อนหลังในการเกิด ชื่อต้นไม้ ดอกไม้ หรือชื่อสัตว์ใน 12 นักษัตร เป็นต้น แทนที่จะใช้ตัวอักษรคันจิที่มีความหมายในตัวยาก

และนี่ก็เป็นพื้นหลังทางสังคมที่ทำให้คุณย่าคุณยายชาวญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยมีชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ แตกต่างจากชื่อของคนญี่ปุ่นในปัจจุบันที่ส่วนใหญ่จะเขียนด้วยตัวอักษรคันจิกันเป็นส่วนใหญ่ ถึงแม้ความไม่เท่าเทียมในสังคมระหว่างชายกับหญิงในอดีตจะเป็นเหตุผลทำให้ผู้หญิงญี่ปุ่นในยุคนั้นมีชื่อเขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะเป็นจำนวนมาก แต่ก็เป็นเรื่องน่ายินดีนะคะที่ในปัจจุบันสถานะของผู้หญิงได้รับการยอมรับในสังคมญี่ปุ่นอย่างกว้างขวางมากขึ้น และหวังว่าญี่ปุ่นจะเป็นสังคมที่ผู้หญิงได้รับการยอมรับอย่างเท่าเทียมในทุก ๆ มิติยิ่งขึ้นไปในอนาคตอีกด้วย

สรุปเนื้อหาจาก : yahoo